كرده باشند اينست كه مراد از لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ اينست كه ما نبوديم از جمله تابعان و پيروان ائمهء هدى كه ايشان سابق و پيش رو ما بودند چنانچه حق تعالى در باب ايشان ميفرمايد كه وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ « 1 » آيا نمىبينى كه مينامند مردم آن اسبى را كه از پى اسب برود مصلى در ميان اسبان رونده بنا برين از مصلين تابعين توان خواست پس از لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ اين معنى را خواسته كه لم نك من اتباع السابقين و در كافى از محمد بن فضيل روايت كرده كه من از حضرت امام موسى الكاظم عليه السّلام سؤال از آيهء لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ كردم حضرت فرمود معنى اينست كه انا لم نتول وصى محمد و الاوصياء من بعد و لا يصلون عليهم يعنى مراد از لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ اينست كه بدرستى كه ما ولى و امام خود ندانستيم وصى محمد را كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است و اوصيايى را كه بعد از وصى محمد مىبودند و اين مخالفان در وقت ذكر اوصياى محمد صلاة بر ايشان نمىفرستادند بلكه صلاة را مخصوص رسول ميدانستند با آن كه رسول به اين راضى نبود و در بعضى نسخ چنين است كه انا لم نتول وصى محمد و الاوصياء من بعده و لم نصل عليهم و سوق حديث مؤيد اين است يعنى بدرستى كه ما ولى ندانستيم امير المؤمنين و يازده فرزند او را و صلاة نفرستاديم بر ايشان و ازين حديث ظاهر مىشود كه صلاة مأخوذ از مصلين به معنى رحمت است پوشيده نماند كه اين احاديث بيان باطن اين آيه مىكند و يك آيه را محتمل است كه بواطن بسيار باشد وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ و بوديم ما كه خوض مى - كرديم و فرو ميرفتيم در امور باطله با خوض كنندگان و فروروندگان وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ و بوديم ما كه تكذيب مىكرديم بروز جزا و بحشر و نشر قائل نبوديم حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ تا آن كه آمد ما را موت فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ پس سود ندهد ايشان را شفاعت شفاعت كنندگان بر تقدير محالى كه شافعى براى ايشان شفاعت كند

--> ( 1 ) - س 56 : واقعه ، ى 10 ، 11